Vice versa

Ken Coppieters is a Belgian scientist working at The La Jolla Institute for Allergy and Immunology and lives with his wife Helena in San Diego, California. He is a regular contributor to this web site. In this article he writes about his visit to Stanford University and the importance of networking within the academic community.


English (via Google)

Een belangrijk deel van de financiering van biomedisch onderzoek in de V.S. wordt voorzien door de National Institutes of Health (N.I.H.), enigszins vergelijkbaar met het Fonds voor Wetenschappelijk Onderzoek (F.W.O) in Belgie, maar dan enkele maatjes groter uiteraard...

Een belangrijk deel van de financiering van biomedisch onderzoek in de V.S. wordt voorzien door de National Institutes of Health (N.I.H.), enigszins vergelijkbaar met het Fonds voor Wetenschappelijk Onderzoek (F.W.O) in België, maar dan enkele maatjes groter uiteraard. Wetenschappers krijgen doorgaans van het N.I.H. een bepaald budget om welomschreven doelen te behalen binnen een bepaalde tijdspanne.

Belangrijk detail is dat dergelijke beurzen doorgaans onvoldoende zijn om een degelijk labo draaiende te houden, en vele instituten moeten dan ook op zoek naar aanvullende dollars. Gezien mijn instituut een private instelling is, en dus niet wordt gesteund door universitaire fondsen, vormt het verwerven van externe steun een heel belangrijk gegeven.

Zo komt het dus dat ik, samen met mijn baas en collega’s, geregeld moet opdraven om een wervend praatje te geven gericht aan potentiële donors. Steenrijke zakenmensen, vaak zelf getroffen door een bepaalde aandoening, worden dan doorheen het instituut geleid door onze wetenschappelijke directeur en krijgen uitleg over het onderzoek in de verschillende labo’s. Meestal zijn het hele sympathieke mensen, die een leven lang hard hebben gewerkt en oprechte interesse tonen voor wat er met hun giften gebeurt. Laatst kwam er nog een aardig koppel een kijkje nemen, in de privé-jet natuurlijk.

We hebben ook enkele mensen in dienst die zich voltijds bezighouden met externe relaties, en deze week hadden ze de televisie in het labo gebracht, live in de ether welteverstaan. Good morning San Diego! De reporter was duidelijk uit op luchtige ontbijttelevisie, en wilde iedereen in echte labokledij, stevig aan het werk op de achtergrond. Zo gezegd, zo gedaan, mooie reclame alweer die beslist het noodzakelijke geld in het laatje brengt.

In het algemeen kan je gerust stellen dat de gegoede Amerikaan doorgaans een stevige duit over heeft voor het goede doel. Het wordt bijvoorbeeld ook als normaal beschouwd dat, eens je het ver hebt geschopt en het geld uit je zakken puilt, je een donatie doet aan de universiteit waar je afstudeerde. De doorsnee Amerikaan werkt hard voor zijn American Dream, maar eens die bereikt is kan er best een centje af.